Przejdź do treści strony

Przedsiębiorczość Społeczna

Pojęcie Ekonomii Społecznej jest szerokie i dotyka wielu sfer życia społecznego, jednakże kluczową jej zasadą jest prymat działania na rzecz ludzi (członków, podopiecznych) nad maksymalizacją zysku. Oznacza to, iż dla jednostek ekonomii społecznej istotne znaczenie - obok celu gospodarczego - ma misja społeczna. Ekonomia społeczna wykorzystuje narzędzia ekonomiczne do osiągania celów społecznych. Ponadto jedną z podstawowych idei tej ekonomii jest zmiana podejścia w relacjach między dwoma kategoriami ekonomicznymi, jakimi są „praca" oraz „zasiłek". Wprowadzenie mechanizmów ekonomii społecznej zmierza do odwrócenia relacji: „brak pracy - zasiłek" na „praca zamiast zasiłku". Można zatem powiedzieć, że ekonomia społeczna to wyodrębniany ze względu na swą specyfikę sektor gospodarki, w którym w sposób unikatowy kojarzona jest działalność gospodarcza z celami społecznymi. Ekonomia ta z założenia opiera się na tworzeniu przedsiębiorstw społecznych, wskazując dodatkowo na cel, jakim jest utrzymanie miejsc pracy oraz świadczenie usług na rzecz lokalnej społeczności.

Ekonomia społeczna uzupełnia zatem lukę w gospodarce, ponieważ jest mostem scalającym środowiska lokalne, dzięki tworzeniu sieci powiązań i współpracy przy jednoczesnej realizacji celów społecznych i gospodarczych. Działalność przedsiębiorstw społecznych to przede wszystkim produkcja dóbr i świadczenie usług na poziomie lokalnym, przy zaangażowaniu znaczących zasobów siły roboczej.

Węższym pojęciem ekonomii społecznej jest przedsiębiorczość społeczna - to działalność non - profit, prowadzona nie dla zysku właścicieli, czy członków tego rodzaju aktywności. Jej cechą charakterystyczną jest aktywny udział w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa osób zagrożonych wykluczeniem społecznym, takich jak bezrobotni, bezdomni, niepełnosprawni, byli więźniowie zakładów karnych. Jednym z głównych celów przedsiębiorczości społecznej jest proces reintegracji tych osób.

Przedsiębiorstwa ekonomii społecznej angażują w swoich działaniach m.in. grupy społeczne często pomijane na lokalnych rynkach pracy oraz udzielają pomocy osobom bezrobotnym w samozatrudnianiu. Umożliwiają osobom o niskich lub niewystarczających kwalifikacjach powrót na rynek pracy, przeciwdziałając ich marginalizacji i wykluczeniu społecznemu.

Podmioty ekonomii społecznej

Instytucje ekonomii społecznej są podmiotami gospodarczymi i społecznymi działającymi we wszystkich sektorach. Jej instytucjonalne ramy odpowiadają mniej więcej granicom szero ko rozumianego sektora pozarządowego. Podmioty, takie jak stowarzyszenia, fundacje pro wadzące działalność gospodarczą lub odpłatną działalność pożytku publicznego, towarzy stwa ubezpieczeń wzajemnych, tworzące trzeci sektor (funkcjonuje także określenie trzeci system) nazywane są „tradycyjną" ekonomią społeczną. Z kolei dopiero powstające typy podmiotów, takie jak: spółdzielnie socjalne, przedsiębiorstwa społeczne, centra integracji społecznej, zakłady aktywności zawodowej, warsztaty terapii zajęciowej, określane są jako „nowa" ekonomia społeczna

Zapraszamy do zapoznania się z charakterystyką poszczególnych podmiotów ES: